Marokko wil een ‘bestemming’ zijn voor hernieuwbare energie

De Sahara heeft veel land en veel zon, waardoor het een aantrekkelijke plaats is om massale zonne-energie op te wekken, en het Koninkrijk Marokko doet precies dat.

Voeg substantiële windbronnen in het binnenland en aan de kust toe en het lijkt erop dat Marokko zijn verklaarde voornemen zal vervullen om niet alleen aan zijn eigen eisen te voldoen, maar ook een regionale exporteur naar Noord-Afrika en Europa te worden.

Het heeft een totaal geïnstalleerd productievermogen van ongeveer 11.000 MW, waarvan 4.030 MW hernieuwbare energie. Een extra 4.516 MW aan hernieuwbare energie is in aanbouw of gepland.

Het Noord-Afrikaanse land hoopt dat het veel landen zal inspireren om over te stappen van fossiele brandstoffen naar hernieuwbare energiebronnen. Leila Benali, de dynamische minister van energietransitie en duurzame ontwikkeling, vertelde me in een interview op Zoom dat ze wil dat Marokko “een bestemming voor hernieuwbare energie” wordt.

Volgens Benali zou Marokko op termijn meer van zijn stroom uit hernieuwbare energiebronnen naar Spanje, Portugal en zelfs het Verenigd Koninkrijk kunnen exporteren. Momenteel zijn er twee elektriciteitsinterconnecties met Europa en een derde is gepland. De capaciteit van de interconnecties is 1.400 MW en de stroom vloeit in beide richtingen, afhankelijk van de opwekkings- en marktomstandigheden in Europa en M0rocco. “Soms zijn we het enige Afrikaanse land dat goederen importeert”, grapte Benali.

Interconnectie naar het VK?

Als Marokko het VK wil bedienen, is een extra interconnectie nodig, zei ze. Marokko is al verbonden met Algerije, Egypte en Libië.

Ooit zal het voltooide Ouarzazate-complex in Noor in Marokko een van de grootste zonne-energiecentrales ter wereld zijn, met een oppervlakte van meer dan 6.000 hectare woestijn. Op dit moment bestaat het complex uit drie afzonderlijke, maar naast elkaar gelegen centrales, bekend als Noor I (160 MW), Noor II (200 MW) en Noor III (150 MW). Een vierde station, Noor IV (72 MW), is gepland. Andere grote zonnestations zijn elders te verwachten.

De Marokkanen zijn voorstander van geconcentreerde zonne-energie (CSP), die overigens grotendeels is gedaald in de Verenigde Staten en Europa, aangezien fotovoltaïsche (PV) cellen erg goedkoop zijn geworden. Maar het grote voordeel van CSP is dat het de mogelijkheid heeft om energie op te slaan en dus de beschikbaarheid van stroom te vergroten. Noor I heeft 3 uur opslagcapaciteit, Noor II en III hebben elk 7 uur.

In de nasleep van de energiecrisis van 1973 was CSP-technologie een grote belofte in de Verenigde Staten. Spiegels concentreren de warmte van deze collectoren op een boiler die water verwarmt tot bijvoorbeeld 550 graden Celsius. De resulterende stoom wekt de elektriciteit op via een turbine.

In plaats van bij te dragen aan de beruchte “eendencurve”, waar overdag te veel stroom wordt opgewekt en geen tijdens piekuren ‘s morgens vroeg en nadat de zon ‘s nachts ondergaat, kan CSP die pieken afdekken. Overtollige warmte wordt opgeslagen in gesmolten zout en indien nodig gebruikt voor elektriciteitsopwekking of andere doeleinden. Benali vertelde me dat ze hoopt dat opgeslagen zonnewarmte kan worden gebruikt voor waterstofproductie of ontzilting.

Er zijn een aantal succesvolle CSP-installaties geweest in de Verenigde Staten, waarvan de grootste de 250 MW Solana-fabriek in Gila Bend, Arizona is. Het werkt sinds 2013 op het APS-systeem. CSP-technologie wordt ook gebruikt in Israël, Spanje en andere warme, zonnige landen.

CSP heeft twee nadelen, kosten en beschikbaarheid van water, maar overvloedige zonneschijn matigt de kosten. Je moet twee systemen bouwen: de collectoren en de generator. Daarentegen produceert PV rechtstreeks elektriciteit. In een CSP-centrale is, net als bij elke andere thermische centrale, water nodig voor koeling en voor het spoelen van de collectoren. De vestiging in Noor pompt water uit een reservoir om aan de behoeften te voldoen.

Twee CSP-technologieën aan het werk

Er zijn twee CSP-technologieën en Marokko gebruikt ze allebei. Men gebruikt parabolische spiegels om de warmte op een pijp te richten die een geleidingsvloeistof naar de energiecentrale voert. De andere is het zogenaamde power tower-systeem. Hiermee sturen zonvolgende spiegels, heliostaten genaamd, de zon naar een collector op de top van een toren. Noor I en II gebruiken parabolische collectoren en Noor III gebruikt heliostaten rond een toren die meer dan 800 voet stijgt.

Noor IV zal anders zijn: het zal gebruik maken van conventionele PV-cellen. Benali vertelde me: “We zijn oecumenisch over hernieuwbare technologie.”

Ze is trots op zowel de enorme projecten als de lokale projecten, waaronder zonne-energie op het dak. Ze zei dat de Marokkaanse regering zich inzet om 100 procent van de bevolking van elektriciteit te voorzien, tegen 99,4 procent vandaag. De regering, zei ze, wil dat “elke school, moskee en elk huis elektriciteit hebben” en als de last-mile-kosten te hoog zijn, zullen ze microgrids gebruiken.

Volgens het kantoor van Benali hebben de kapitaalkosten van de zonne-energieprojecten $ 5,2 miljard bereikt. Het ministerie benadrukte dat Noor lang niet de enige ontwikkeling is. Het verklaarde dat 52 hernieuwbare projecten in bedrijf zijn en 59 in aanbouw of gepland zijn.

Benali trad in oktober 2021 aan, na een indrukwekkende internationale carrière, waaronder werken voor Schlumberger
SLB
Aramco en Cambridge Energy Research Associates.

Ze heeft een prachtig academisch cv – met diploma’s in techniek, economie en politieke wetenschappen – en een geweldig gevoel voor humor. Toen ik haar vroeg hoe ze haar onberispelijke Engels leerde, vertelde ze me dat ze veel naar MTV keek. De personages in haar favoriete show, ‘Beavis and Butt-Head’, spraken nog nooit zo gemakkelijk.

.

Leave a Comment